گنجینه اردستان وزواره

منظور از نوشته ذیل ، بررسی ،لعن کردن ویا لعن نکردن به شخصیت های مورد احترام برادران اهل تسنن می باشد. البته بدون جدال با دیگری با شروع هفته وحدت یعنی ولادت حضرت محمد صلی الله علیه وآله به روایت برادران اهل تسنن ،بعد از نمازدر ادامه شرح نهج البلاغه گوینده .در پاسخ به اعتراض یا سئوال خصوصی یکی از نماز گزاران گفت: اینکه گفته می شود خلفا را نباید لعن کرد منظور در مجامع عمومی است وبزرگان می گویند درجمع خصوصی لعن اشکالی ندارد این در حالی است که وسیله ای برای جدا کردن اجتماع خاص از اجتماع عام وجود ندارد .زمانی که بطور خصوصی به گوینده گفتم که شما به خلیفه دوم لعن کردید در حالیکه رهبر معظم انقلاب می فرمایند :توهین به هریک ازنماد های اهل سنت حرام است در پاسخ گفته شد در این رابطه تقیه می شود .روز بعد مانند دو سه روزگذشته به بهانه پاسخ، گویتده از تولی وتبری استفاده کرده ،گفت:باید ما از دشمنان معصومین (ع)تبری بجوئیم. خواستم در این رابطه مطلبی عنوان کنم،که گویند منبر را ترک کرد، مشکل دو تا شد یکی معلوم نشدن مسئله لعن وحواشی آن ودیگری آسیب دیدن جایگاه منتقد یا معترض .زیرا متکلم وحده بودن یعنی توجه نکردن گوینده به نظر دیگران غیر از بی اعتمادی ، سکوت شنودگان را در پی خواهدداشت واین لطمه بزرگی به فرهنگ اجتماعی می باشد.بد نیست بعنوان طنز وبرای روشن شدن مطلب به داستان که درزمان های گذشته اتفاق افتاده است اشاره کرد، شخصی به خاطر داشتن غده ای در پیشانی به «ممد غدغدی »معروف شده بود .ممد از داشتن چنین لقبی خیلی ناراحت بود وبرای رفع این مشکل با پس انداز وقرض قوله هزینه جراحی در خارج از کشور را تهیه وغده را در آورده وبا خوشحالی به ایران برگشت همکاران ودوستان او در فرود گاه به استقبال آمده بودند همین ک گنجینه اردستان وزواره...